Świerzb: co powinno zwrócić Twoją uwagę?
14

A A A

Świerzb rzadko bywa leczony od momentu pojawienia się pierwszych objawów choroby, ponieważ zarażeni ludzie często je ignorują lub nie zauważają. Niekorzystnie działa również jednoczesne występowanie innych chorób skóry, do których należą między innymi: pokrzywka, łuszczyca, a także atopowe zapalenie skóry.

W przypadku wszystkich tych schorzeń pojawia się uciążliwy świąd, który, póki nie będzie znacznie utrudniał choremu życia, z całą pewnością zostanie zbagatelizowany.

Odmiany kliniczne

Świerzb: co powinno zwrócić Twoją uwagę?Świerzb ze względu na rodzaje objawów oraz gatunek pasożyta, można podzielić na kilka odmian klinicznych. Pierwszym z nich jest tak zwany świerzb norweski, który jest bez wątpienia najgroźniejszą postacią tej choroby skóry. Charakteryzuje się ona wysokim stopniem zakażalności, przede wszystkim na skutek olbrzymiej liczby larw znajdujących się pod powierzchnią skóry. Zarazić można się nawet poprzez podanie ręki, a także przez dotykanie tych samych przedmiotów, np. telefonu komórkowego. Ten rodzaj świerzbu pojawia się przede wszystkim u pacjentów z zaburzeniami odporności, do których należą chorzy na AIDS, a także osoby starsze.

Głównym objawem tej choroby jest nasilony świąd, ale również nadmierne złuszczanie się naskórka, głównie w okolicy dłoni oraz stóp. Niekiedy także zmiany chorobowe obejmują okolice genitaliów oraz twarzy, co może być szczególnie przykre. Pojawia się również pogrubienie paznokci wskutek obecności pod ich powierzchnią wielu tysięcy larw pasożyta. Ten typ choroby wymaga różnicowania przede wszystkim z łuszczycą, bowiem w jej przypadku również następuje silne złuszczanie się naskórka.

Inną odmianą kliniczną świerzbu jest postać noworodkowa, która pojawia się zazwyczaj w pierwszym okresie życia, obejmującym kilka tygodni. Objawy tej choroby mogą również dotyczyć osób starszych, jednak w tym przypadku ograniczają się do powierzchni dłoni, stóp, łokci, bowiem w tych miejscach naskórek ma największą grubość. U noworodków zmiany są bardziej rozsiane, bardzo często pojawiają się również wtórne odczyny alergiczne oraz nadkażenia bakteryjne.

Tak wygląda noworodkowa postać świerzbu:

Scabies In Infant

Co po diagnozie?

Rozpoznanie właściwej odmiany świerzbu umożliwia wdrożenie terapii leczniczej, która jednak różni się skutecznością w obu przypadkach. Świerzb norweski musi być leczony przyczynowo, co oznacza uzupełnienie ubytków w odporności chorego. W przypadku tej choroby skóry, ważne jest także zlikwidowanie pierwotnego ogniska zakażenia, ponieważ częstym zjawiskiem jest samozarażanie.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*