Życie po świerzbie. Jak zapobiegać nawrotom choroby?
8

A A A

Jeżeli już raz przejdziemy jakąś chorobę zakaźną, ciężko jest nam przestać się bać jej nawrotu. Świerzb nie jest chorobą aż tak groźną, ale nieprzyjemną, tym bardziej, że swędzące wysypki skórne mogą być rezultatem działania wielu czynników, a nie tylko żerowania pasożytów w naszym organizmie. Nie wiemy więc do momentu trafnej diagnozy, co tak naprawdę nam jest.

Jeżeli już jednak pokonamy świerzbowca ludzkiego za pomocą leków zakupionych w aptece i przepisanych przez lekarza dermatologa lub też mieszanek ziołowych stosowanych w formie okładów na skórę, maści oraz kremów, nie możemy być wcale pewni, że z jakichś jaj świerzbowca pozostałych w skórze nie wyklują się kolejne pasożyty. W takim wypadku należy robić wszystko, aby zapobiec ponownemu zagrożeniu ze strony świerzbowca ludzkiego.

Czujność profilaktyczna

Życie po świerzbie polega więc na leczeniu zachowawczym jeszcze przez jakiś czas po ustąpieniu uporczywego świądu. Warto stosować kremy przeciwhistaminowe i leki ziołowe jeszcze przez okres około tygodnia po tym, jak przestanie nas swędzieć i zniknie wysypka skórna. Poza tym warto w czasie polepszenia stanu ogólnego zdrowia wyprać całą swoją bieliznę i zmienić pościel, aby upewnić się, że wszystkie drobnoustroje i zarazki zostały zabite i nie przetrwał żaden podstępny roztocz w żadnym zakamarku śpiwora czy kołdry.

W trosce o higienę zwierząt

Powinniśmy też, jeśli mamy zwierzęta, szczególnie sprawdzać stan ich skóry oraz obserwować bacznie ich zachowanie. Świerzb może przenosić się nie tylko z człowieka na człowieka, ale też ze zwierząt na ludzi. To tzw. świerzb odzwierzęcy, który przenosi się przez kontakt z chorym zwierzęciem. Na szczęście dla nas, to co tak dokuczliwe dla zwierząt, nie jest wyjątkowo groźne dla nas. Świerzb odzwierzęcy nie przeżywa długo po znalezieniu się na skórze ludzkiej – ta zwyczajnie smakuje mu mniej od sierści psów czy kotów, a objawami zakażenia świerzbem odzwierzęcym jest niewielka, śladowa wysypka skórna oraz lekkie swędzenie.

Świerzbowiec na ciele psa:

sarcoptes

Ostrożnie do ludzi

Uważać powinniśmy też na kontakt z innymi ludźmi. Pamiętajmy, że każda podejrzanie drapiąca się osoba może być potencjalnym nosicielem świerzbu. Wiedząc już, jakie choroba może przynosić skutki, izolujmy się w miarę możności po chorobie od ludzi, nie tylko ze względu na swoje, ale także ich bezpieczeństwo. W nas mogą jeszcze przebywać jakieś resztki pasożytów, a oni mogą się od nas zarazić. Tak samo my nie chcielibyśmy kolejny raz przechodzić przez uporczywe swędzenie, pieczenie i nieprzyjemne badania.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*
  1. Re: Życie po świerzbie. Jak zapobiegać nawrotom choroby? Kamila

    W jaki sposób można zarazić się świerzbem?

    Odpowiedz